عباس جعفري ديوانه است! جنون، بارزترين مشخصه‌اي است كه مي‌توان در او مشاهده كرد. تمام شرايط ديوانگي يك جا در او جمع است؛ رك‌گو، عاشق ايران و ايراني، دلبسته هنر، شعر،‌ ادبيات و موسيقي، اهل ورزش قهرماني، بي‌علاقه به پست و مقام و منصب اداري. از منظر افراد عاقبت‌انديش داشتن يكي از اين ويژگي‌ها براي ديوانه تلقي شدن كافي است. در اين زمانه كه فرزانگي، عافيت‌طلبي معني مي‌شود عباس جعفري و امثال او ديوانگاني هستند البته كم‌خطر و بي‌زنجير.

اما عباس جعفري كيست كه با گم‌شدنش جماعتي دل‌نگران مي‌شوند؟ پاسخ به اين پرسش

سازمان بين‌المللي حيات پرندگان (Birdlife International) در تلاش است تا با اقدامي جهاني وضعيت 47 گونه پرنده را مشخص كند. برخي از اين پرندگان بيش از 184 سال است كه ديده نشده‌اند.
اين فهرست شامل پرندگاني گوناگوني است كه پراكندگي وسيعي در سطح كره زمين دارند. از جزاير دور دست و غرب هيماليا تا بخش‌هايي از قاره اروپا و آمريكا.
ماركو لامبرتيني، مدير اجرايي سازمان حيات

خبري است منتشر شده در سبزپرس ترجمه شده به همين قلم

اگر اقدامي جدي براي حفاظت از شيرهاي كنيا صورت نگيرد، اين جانوران به احتمال زياد تا 20 سال آينده منقرض خواهند شد.
بر اساس گزارش سازمان حيات‌وحش كنيا، اين كشور به طور متوسط سالي يك صد قلاده شير را بر اثر گسترش سكونتگاه‌هاي انساني و زمين‌هاي كشاورزي، امراض و نيز تغييرات اقليمي از دست مي‌دهد.
پل آدوتو، سخنگوي اين سازمان مي‌گويد: « در برنامه زندگي و حفاظت، شيرها جايگاه ويژه‌اي دارند. اين برنامه براي ارتباط بيشتر مردم و حيات‌وحش به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.»
او مي‌افزايد:«شيرها علاوه بر آن كه نماد قدرت هستند، به عنوان يكي از 5 شكار بزرگ نيز نقشي اساسي در جذب گردشگران دارند.»
كنيا در سال2002 ميلادي 2749 شير داشته است كه جمعيت آنها دو سال بعد به

بنياد جهاني حيات وحش (WWF) با انجام مطالعاتي بر روي DNA پلنگ آمور ثابت كرد كه روند كاهش جمعيت اين گونه متوقف شده است.
بنياد جهاني حيات وحش در پايگاه اينترنتي خود گزارش داد: « بررسي‌هاي اخير در شرق روسيه نشان مي‌دهد گستره خانگي پلنگ آمور، اين گونه به شدت در معرض خطر انقراض، پنج هزار كيلومتر مربع وسعت داد.»
اين گزارش با اشاره به آخرين آماربرداري‌هاي انجام شده افزوده است: «شمار پلنگ‌هاي آمور اين  منطقه

شعرهاي احمد شاملو را ممكن است شماري نپسندند يا لحن و بيانش را كه به صراحت سخن مي‌گفت و برنده. او در نخستين شماره كتاب جمعه سرمقاله‌اي نوشته است كه وصف‌الحال امروز هم هست. گويي قرار نيست هيچ گاه اوضاع تغيير كند. بسياري از شعرهايش نيز هنوز ترجمان فجايع امروزين هستند (اينجا را ببينيد).
به مناسبت نهمين سال درگذشت شاعر شايد بازخواني يكي از شعرهايش مناسبتي ويژه داشته باشد. شاعري كه كژانديشانِ تباهي پرست حتي ازتخریب سنگ  مزارش نيز نگذشته‌اند.

هر بار خبري از طبيعت ايران منتشر مي‌شود كه مثل هميشه پيرامون تخريب‌ها و ويراني‌هاي رايج نيست، دلگرمي و خردك شرر اميدي در وجود دوستداران اين مرز پرگهر به وجود مي‌آيد.

خبر كوتاه است: يوز آسيايي در قاب تصوير جادوانه شد. اين بار عباث جعفري همان نويسنده‌اي كه با نام دهاتي هميشه مسافر در همشهري مي‌نوشت توانست عكسي از يوز بگيرد در توران. خود شرح اين ماجرا را چنان نوشته است كه مي‌توان احساس هر شش نفر اين ماجرا را دريافت؛‌ عباث،‌ حميد،‌ حسنِ محيط‌بان، مادر و دو توله‌ يوز.
براي اطلاعات بيشتر اينجا را بخوانيد.

آنجا كه ديگر نمي‌توان عشق ورزيد بايد آن را گذاشت و گذشت.
فردريش نيچه

مقايسه را شايد شماري، عملي ناثواب بدانند اما تنها راهي است كه مي‌توان با اتكاي به آن درك و دريافتي دقيق‌تر از پيرامون به دست آورد. انتشار اخبار درباره آنفلوانزاي پرندگان در ايران و روش مقابله با آنفلوانزاي خوكي در مالزي از فاصله اين دو كشور حكايت دارد.
در ايران وقتي آنفلوانزاي پرندگان شيوع پيدا كرد،‌ نهادهاي رسمي آن را انكار كردند. تمامي كشورهاي پيرامون ايران با اين بيماري و بحران آن مواجه شدند و ضمن اطلاع‌رساني به مردم هشدار مي‌دادند كه راه‌هاي پيشگيري چيست. خبرگزاري‌هاي رسمي تنها به انتشار مطالبي كلي درباره آنفلوانزاي پرندگان بسنده كردند (براي نمونه اينجا را ببينيد).
مردم محلي از ارسباران در آذربايجان شرقي تا گِنو در هرمزگان،

هياهوي بسيار راه افتاده است براي هيچ. جواناني كه در دوم خرداد 76 شايد دوران دبستان را سپري مي‌كردند اينك به طرفداران سيدي ديگر برخاسته‌اند، شماري ديگر از همين گروه سِني نيز ميل به ديگري دارند كه پرخاش‌ها و تندگويي‌ها را نشانه صراحت‌لهجه و طلايه‌دار مكتبي نو تفسير مي‌كنند. عده‌اي ديگر و ديگران نيز دلايل خود را دارند از جانب‌داري كردن يا نكردن از يك نامزد در انتخابات دهم.
صرف‌نظر بايد كرد از اين كه مسايل مبتلابه محيط‌زيست و ايران همچنان مغفول مانده‌است كه هر كس، هر سخني بگويد لابد بر اساس پيشي گرفتن از رقيب بوده نه احساس نيازي واقعي از ظلمي كه به طبيعت رفته است. ظلم البته در اين شب‌هاي پرغوغا بيش از هر زمان ديگر خودنمايي مي‌كند در شهرها و اين بار عاملان آن تك‌تك حاميان هر يك از نامزدهاي انتخاباتي هستند. پس از

چشمان‌شان را بسته‌ و گوش‌ها را به هر شيوه‌اي سد كرده‌اند تا نبينند و نشنود چگونه زمان مي‌گذرد به دشواري. پرسش و كشف پاسخ را همتي مي‌بايد كه در ميانه نيست. در سكوت و سياهي پنداري بايد به سر برد روزگار را كه نه اميدي در ميدانگاه مي‌توان جوريد نه روزنه‌اي به خورشيد. در گوشه‌اي ديگر اما مي‌توان آرامش را يافت كه همچون رودخانه‌اي جاري است در ميانه دشت؛ بي‌پرواي هياهوهاي اين شب‌هاي بهاري از براي دست يازيدن به بهانه‌اي براي قتل‌عام ثانيه‌ها و درختان كه سرنگونشان كردند به سادگي و يك نفر فرياد برداشت كه :«چه ساده/ چه به سادگي گفتند و/ ايشان را چه ساده/ چه به سادگي كشتند».
گروهي را گمان هر چند

انتخابات رياست جمهوري، موضوع اصلي بسياري از گفت‌وگوهاست. برخي كانديداها به محيط‌زيست وقعي نمي‌نهند و برخي ديگر زير چشمي، به آهستگي و زير جّلكي به آن مي پردازند (اينجا را ببينيد). پرداختن به محيط‌زيست در اين ارتباط البته همان قدر اهميت دارد كه لابد حقوق زنان.
موج انتخاباتي، علي‌رغم تمام اهميت‌هاي پنهان و آشكار آن، بسياري از اتفاقات مهم را زير سايه‌اي يك‌دست تيره پنهان مي‌كند، به طوري كه نكاتي حزن‌انگيز به كلي فراموش مي‌شود تا زماني ديگر چون دّملي چركين سر باز كند.
در آخرين سفر

وقتي توماس مالتوس در 1798 ميلادي ندا سر داد كه با افزايش جمعيت و محدوديت منابع فاجعه‌اي در راه خواهد بود، سخنانش چندان جدي گرفته نشد. در دهه 1940 بود كه اندكي به نظريه‌اش توجه كردند و در ميانه دهه 1970 با سرعت اعجاب‌آور تكنولوژي و افزايش ميزان بهره‌وري، دوباره نظريه او به حاشيه رفت. با افزايش سرسام‌آور جمعيت و ترويج مصرف‌گرايي بي‌حد در قرن اخير البته نظريه او را مي‌توان از منظري ديگري صادق دانست.
در حالي كه افزايش جمعيت را مهمترين چالش كره زمين مي‌دانند هستند افرادي كه ديگران را ترغيب مي‌‌كنند همچون كارخانه‌اي توليدي بر ميزان نفوس بيافزايند. اسقف

در سالي كه گذشت دو خبرِ به نسبت خوشايند در حوزه محيط‌زيست منتشر شد اما فهرست فجايع زيست‌محيطي كشور چندان گسترده بود كه اين دو خبر نمي‌توانست شادي‌بخش دوستداران ايران‌زمين باشد.
خبر نخست مربوط به مخالفت سازمان محيط‌زيست بود با ساخت پالايشگاه بهشهر؛ همان تصميمي كه گفته مي‌شد علت اصلي شايعه بركناري فاطمه واعظ‌جوادي از پست رياست آن سازمان بوده است. گرچه با نهايت

دوستداران محيط‌زيست چهار تبريك به سازمان حفاظت محيط‌زيست بدهكارند. تلاش‌هاي بي‌وقفه مديران دلسوز اين سازمان باعث شده چهار اتفاق در عرصه محيط طبيعي رخ بدهد؛ اتفاق‌هايي ناخوشايند و بي‌نظير.
نخست، واگذاري پارك ملي

نوشته‌اي خواندم در يك بلاگ. گروهي در يك روز آفتابي، شاد و خوشحال راهي پارك ملي خجير شدند كه ناگهان صداي شليك گلوله را شنيدند و بعد هم شكارچيان متختلف را ديده‌اند. وضعيت را گزارش مي‌كنند و بعد مطلع مي‌شوند كه يك محيط‌بان هنگام درگيري با متخلفان از ناحيه سر مجروح شده است (اصل گزارش اين بازديد و جزييات آن را اينجا بخوانيد). مهمتر اين كه اين افراد مدتي بعد مطلع مي‌شوند اسلحه شكارچيان متخلف كلاشينكف بوده است.
چند پرسش اينجا بيش

ميزان گازي كه هزاران برابر دي‌اكسيد كربن در گرمايش زمين نقش دارد، چهار برابر بيش از ميزاني است كه پيش از اين برآورد شده بود.
بر اساس تحقيقات ناسا، ميزان گاز تري فلوريد نيتروژنNitrogen trifluoride) 4200) تن از اين گاز در سال 2006 در اتمسفر منتشر شده كه اين رقم چهار برابر بيشتر از ميزاني است كه در تحقيقات پيشين مشخص شده بود. ميزان اين گاز در سال جاري، 5400 تن برآورد شده است؛ به عبارت ديگر انتشار اين گاز سالانه 11 درصد رشد داشته است. گاز تري فلوريد نيتروژن، 17 هزار بار در گرمايش زمين موثرتر از گاز

دهمين اجلاس امضاكنندگان كنوانسيون رامسر و سي‌و هشتمين نشست اعضاي دائمي اين معاهده بين‌المللي، ششم تا چهاردهم آبان در چانگونگ كره جنوبي نزديك يكي از زيباترين تالاب‌هاي جهان برگزار شد. در اين نشست هشت روزه دو هزار نفر از مقامات رسمي و كارشناسان محيط‌زيست بيش از 140 كشور جهان  گرد هم آمدند تا چالش‌هاي پيش روي تالاب‌ها را مورد نقد و بررسي قرار دهند.
در حالي كه اكثر رسانه‌هاي جهان، خبرهاي مربوط به انتخابات آمريكا را منتشر مي‌‌كردند و رسانه‌هاي داخلي، خبرگزاري‌هاي محيط‌زيست و حتي وبلاگ‌نويسان ايراني نيز در اين باره سكوت كرده بودند، سامانه خبرپراكني كره جنوبي گزارش داد: « پس از بازديد پيتر بريج‌واتر (Peter Bridgewater)، دبير كل كنوانيسون رامسر در ژوئن 2006 از كره‌جنوبي و امضاي

جايزه دو سالانه ايندياناپليس به خاطر يك عمر تلاش براي حفاظت از گونه‌هاي جانوري به جرج‌ شلر تعلق
گرفت. اين جايزه در برگيرنده يك صد هزار دلار آمريكاست و هر دو سال يك بار از ميان نامزدهاي متعدد، كه در زمينه حفاظت حيات‌وحش در عرصه بين‌المللي خدمات شاياني انجام داده‌اند، يك نفر توسط كميته داوران انتخاب مي‌شود.

هيات داوران امسال اين جايزه را به جرج شلر اهدا كرد؛ جايزه‌اي كه تنها ارزش مادي ندارد بلكه نشاني است براي قدرداني از زحمات افرادي كه در هر گوشه از كره خاكي فعاليت‌شان براي حفظ گونه‌هاي زنده به نتيجه رسيده است و توانسته‌اند حلقه مرگبار انقراض را اندكي از گريبان گونه‌هاي در خطر دور كنند.
امسال پنج نفر ديگر

مدتي پس از آن كه دكتر حبيب‌الله ثابتي فوت كرد، يكي‌ دو تني از همكاران سابق‌اش درصدد بودند مطلبي بنويسند و در نشريه‌اي به چاپ برسانند، درباره او و خدمات گرانقدرش در حوزه‌ گياه‌شناسي. درباره دكتر ثابتي مطلبي را كه از بيژن‌ فرهنگ‌دره‌شوري شنيده بودم براي‌شان نقل كردم.

قرار شد آنان يادداشتي درباره اين استاد

نجات جانوران با اندكي مديريت و مبتني بر اصول اوليه حفاظت هم ارزان‌تر است و هم عقلايي‌. از نظر علم اكولوژي نيز مشكلي در بر نخواهد داشت. اما در ايران اصرار عجيبي وجود دارد تا اصول اوليه اين علم را بر هم بزنيم و دردآورتر اين كه در كار آفريننده با دخالت‌هاي بي‌جا دست‌اندازي مي‌شود.

يكي از دخالت‌هاي بي‌جا انتقال گوزن زرد به

معلمي كه به دريا زد؛ سرگذشت مردي است كه كار خود را از معلمي شروع كرد و با شعر درس‌هاي فيزيك و شيمي را به دانش‌آموزان آموزش مي‌داد، مدتي در وزارت جهاد سازندگي مشغول بود، در جهاد كشاورزي تا مديريت مياني رسيد، شش سال معاون سازمان حفاظت محيط‌زيست بود، دو سال معاون سازمان شيلات ايران و امروز در شهرداري مشغول است.

اين مصاحبه با طرحي

سايت «جديدآن‌لاين» به مناسبت روز جهاني محيط‌زيست گزارشي تهيه كرده است از موضوع  وبلاگستان سبز و چند وبلاگ را نيز معرفي كرده است كه در اين زمينه مطالبي جدي انتشار مي‌دهند.

بدين ترتيب از غيب هم

در روز جهاني محيط‌زيست مي‌توان فهرستي بلند بالا ارائه داد از وضعيت محيط‌زيست در ايران:

- تبديل 730 هكتار از پارك ملي بمو به شهرك صدرا

- احداث سد كرخه (بدون توجه به اثرات آن بر تالاب هورالعظيم)

- احداث سد روي تالاب بين‌المللي شورگل

- احداث سد‌هاي متعدد بر روي رودخانه‌هاي منتهي به درياچه اروميه

- احداث سدهاي

وقتي خبر درگذشت لوئيز فيروز منتشر شد، همه خبرگزاري‌ها او را به عنوان ناجي اسبچه خزري معرفي كردند. اما او دختر كسي بود كه در شرايطي بحراني به ايرانيان كمك كرد.

لوئيز سال 1937  در آمريكا به دنيا آمد، پدرش جان ليلين وكيل بود و در دهه 40 ميلادي يكي از سرآمدان اين حرفه به شمار مي‌رفت. او وكالت ايران را در سازمان ملل به عهده گرفت تا آذربايجان از ايران جدا نشود؛ 

جاده‌ها را شاهرگ حياتي هر كشور مي‌دانند و البته اين رگ‌هاي اصلي، لابد وظيفه‌اي خيطر دارند كه همانا دستيابي به توسعه و پيشرفت است. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت، كساني كه با جاده و جاده‌سازي مخالف باشند با توسعه و پيشرفت نيز سر ناسازگاري دارند. اما مگر مي‌توان با پيشرفت مخالفت كرد؟ بي‌ترديد زماني دوستداران محيط‌زيست مي‌توانند

 آيا سد سازي بهترين روش تامين آب و نيرو است يا نه، پرسشي است كه مخالفان و موافقان بيشماري دارد. در 16 آذرماه 1382 گزارشي با عنوان« دستاويز پايدار» به همين قلم در روزنامه شرق منتشر شد . اين گزارش البته به مذاق عده كثيري از مسولان سدساز خوش نيامد و با جوابيه‌اي ادعا كردند كه سد از نان شب هم واجب‌تر است. يادآور همان

گفت‌وگو با ايگور خروزيان، كارشناس حيات‌وحش

 پلنگ را بسياري از فيلم‌هاي مستند حيات‌وحش به تصوير كشيده است؛ در آفريقا بالاي درخت يا هنگام شكار طعمه‌اي. اما عده زيادي ندانند كه اين جانور در خاورميانه نيز زندگي مي‌‌كند و بسياري از كارشناسان حيات‌وحش نيز  پلنگي كه در اين سوي جهان زندگي مي‌كند را پلنگ ايراني ناميده‌اند.

امروز غافلگير شدم. اول صبح وقتي نظر خوانندگان را باز كردم ديدم فرزند زمين نوشته‌است كه بلاگ آتش‌نوشت در نظرسنجي وبلاگ‌نويسان محيط‌زيست حائز رتبه دوم شده است. بيشتر نخواندم (اما وقتی شب به خانه برگشتم دوباره آن را خواندم نوشته بود که در پایان مراسم جوایزی به نفرات برتر داده خواهد شد). از طرف ديگر در ذهنم بود كه عصر دوشنبه بايد بروم  به همايش (يا به عبارتي هم‌انديشي) وبلاگ‌نويسان. رفتم براي اين كه

محيط‌زيست و گرمايش كره زمين موضوعي جدي‌ است؛ جدي‌تر از هر نكته ديگري در اين كره خاك. گرم شدن زمين با روندي كنوني سبب مي‌شود كه اين كره مسكون، قابليت‌هاي خود را براي زيستن از دست بدهد. درك اين واقعيت چندان دشوار نيست اما در ايران بسياري موضوع محيط‌زيست و گرم شدن زمين را جدي نمي‌گيرند و در رسانه‌ها ابراز مي‌كنند: كساني كه لايه ازون را سوراخ كرده‌، محيط‌زيست را آلوده ساخته‌ و يا باعث گرم شدن زمين شده‌اند خود درصدد بهبود شرايط برآيند.

در مقابل عده‌ ديگري نيز آن سوي آب‌ها نشسته‌اند و ...

اخبار و گزارش‌ها از پلنگ و يوزپلنگ در سال‌هاي اخير به وفور در مطبوعات ايران به چاپ رسيده است. با اين حال هنوز هستند كساني كه در رسانه‌هاي مكتوب و غيرمكتوب در قامت نويسندگان و تحليلگران و گزارشگران ظاهر مي‌شوند و فرق ميان اين دو گربه زيبا را نمي‌دانند.

در حالي كه معاون سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري از ثبت شدن نام قله دماوند به فهرست آثار طبيعي يونسكو خبر داده است، بي‌بي‌سي گزارش داد كه دماوند در فهرست طولانی آن دسته از مناطق و آثاری از ایران قرار گرفته که برای بررسی به یونسکو ارائه شده اند و هنوز به عنوان اثري طبيعي ثبت نشده است.

كوه دماوند به در فهرست يونسكو به عنوان يك اثر طبيعي به ثبت رسيد (براي اطلاعات بيشتر اينجا را ببينيد). در اين ارتباط فريبرز دولت‌آبادي، معاون ميراث فرهنگي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري كشور به ايرنا گفته است كه ثبت جهاني يك اثر ملي موجب افزايش ميزان گردشگر خارجي و بالا رفتن ضريب امنيت آن مي‌شود و

امروز در روزنامه اعتماد ملي، جوابيه‌اي از طرف سازمان حفاظت محيط‌زيست در ارتباط با تجمع علاقمندان به طبيعت در تاريخ 14 اسفند ماه و همچنين پروژه يوزپلنگ آسيايي و عملكرد آن به چاپ رسيده است. نويسنده اين روزنامه (برخلاف خبرنگار ايسنا كه فقط با معاون محيط‌زيست مصاحبه كرده و به قولي يك طرفه به قاضي رفته بود) نظر مدير پيشين پروژه يوز را نيز كنار جوابيه درج كرده است. بدين ترتيب مجال قضاوت براي خوانندگان فراهم شده و مي‌توانند هر دو نظر را ( انتقاد از عملكرد مدير و نيز دفاعيات او را ) با هم بخوانند.

از سوي ديگر،  

دو خبر در اين چند روز به وقوع پيوسته كه هر كدام مي‌تواند براي علاقمندان محيط‌زيست و كارشناسان ارتباطات جالب توجه باشد.

خبر اول.

اين گزارش در روزنامه اعتماد نيز به چاپ رسيده است اما به دليل آن كه با كمبود فضا در صفحه اجتماعي رو به رو بودند، دوستانم مجبور شدند چند خطي را كوتاه كنند؛ چند خطي كه حذف آنها البته به شالوده گزارش لطمه‌اي وارد نكرده است اما مي‌توانست جزييات بيشتري را به خوانندگان بدهد. به هر حال دنياي روزنامه‌است و بايد ضوابط آن را پذيرفت. آنان كه در حوزه رسانه كار كرده‌اند اين مطلب را نيك دريافته‌اند.

...و اما گزارش از تجمع خاموش حدود 90  نفر از اعضاي تشكل‌ها، دانش‌آموختگان و دوستداران محيط‌زيست:

شايد خواندن اين مطلب خالي از لطف نباشد. براي آنان كه دست روي دست مي‌گذارند تا باقيمانده طبيعت ايران هم از بين برود يا با ايجاد فضاي سرد در ميان ديگران و اظهار دوستي با مخربان تلاش دارند بار خود را ببندند، از دور دستي تكان مي‌دهم و پيشنهاد مي‌كنم كه نخوانند.

درباره گور ايراني اگر دوست داريد مطالبي بخوانيد و بدانيد اوضاع در دو زيستگاه باقي‌مانده آن چگونه است،‌ بخوانيد آينده مبهم گور ايراني را.

هفتمين نمايشگاه بين‌المللي محيط‌زيست نيز به پايان رسيد. نمايشگاهي كه يك سال تاخير داشت، سازمان‌هاي غير دولتي در آن حضور نداشتند، فاقد انسجام موضوعي و چيدمان صحيح غرفه‌ها بود، اطلاع‌رساني در آن به شيوه‌اي ناكارآمد انجام شده و اخبار مرتبط با آن در هيچ‌ يك از خبرگزاري‌ها يا روزنامه‌ها به طور كامل پوشش داده نشد. 

سایت مرکز صلح و محیط زیست به نقل از روزنامه گاردين نوشته است 50 نفر مي‌توانند كره زمين را نجات دهند كه يكي از آنان معصومه ابتكار، رييس پيشين سازمان حفاظت محيط‌زيست ايران است و ديگري بازيگر نام‌آشناي هاليوود: لئوناردو دی کاپریو.

اگر علاقمنديد مطلبي درباره يوزپلنگ آسيايي بخوانيد، مصاحبه‌اي با دكتر كريس والزر استاد دانشگاه وين در روزنامه اعتماد چاپ شده است. مرورش ضرري ندارد.

برگزاري مراسم بزرگداشت در زمان حيات افراد از پديده‌هاي نادر روزگار ماست. در ايران معمولا پس از مرگ افراد است كه مراسمي برگزار مي‌شود و از خصايص اخلاقي و حرفه‌اي متوفي خاطراتي نقل مي‌شود. تا جايي كه فرد درگذشته چون اسطوره‌اي دست نايافتني جلوه مي‌كند. سخنرانان نيز در رثاي او با فغان و ناراحتي می گویند كه اي كاش چند صباحی ديگر  متوفي زنده بود تا از دانش و تجربه او جامعه دانش پرور و دانش دوست ایران (و جهان)بيشتر بهره‌مند می شد و يا ساعت زمان را چند سال به عقب برگرداند تا شمع وجود چنين نازنين موجودي محفل زندگان را روشنايي بخشد.