نوشته‌اي خواندم در يك بلاگ. گروهي در يك روز آفتابي، شاد و خوشحال راهي پارك ملي خجير شدند كه ناگهان صداي شليك گلوله را شنيدند و بعد هم شكارچيان متختلف را ديده‌اند. وضعيت را گزارش مي‌كنند و بعد مطلع مي‌شوند كه يك محيط‌بان هنگام درگيري با متخلفان از ناحيه سر مجروح شده است (اصل گزارش اين بازديد و جزييات آن را اينجا بخوانيد). مهمتر اين كه اين افراد مدتي بعد مطلع مي‌شوند اسلحه شكارچيان متخلف كلاشينكف بوده است.
چند پرسش اينجا بيش

 مقدمه: چند روز پس از انتشار مطلب روشنگري در بلاگ آتش‌نوشت،‌ مدير عامل انجمن يوز ايراني با ارسال ايميلي خواستار آن شدند تا نوشته‌ ايشان نيز براي آگاهي بيشتر خوانندگان منتشر شود؛ گرچه ايشان در نوشتار خود سعي كرده‌اند جانب احتياط را رعايت كنند اما ضمن تعريف و تمجيد مكرر از خود، چندين تن از جوانان علاقمند،‌ تشكل‌هاي زيست‌محيطي و كارشناسان با سابقه را هدف قرار داده‌اند و براي اثبات حقانيت خود، خدمات و فعاليت‌هاي آنان را زير سوال برده‌اند. چنان چه اين افراد علاقمند باشند نظرات خود را در اختيار خوانندگان اين بلاگ قرار دهند، اين گوي و اين ميدان! مي‌توانند از فضاي به وجود آمده در آتش‌نوشت استفاده كنند.
پاسخ مدير انجمن يوز در ارتباط با مواردي كه به نويسنده اين سطور مربوط مي‌شود در پست بعدي  قرار داده خواهد شد تا علاقمندان به حيات‌وحش و به ويژه يوز آسيايي با مسايلي ديگر، كه حاشيه‌هاي مهم‌تر از متن هستند، بيشتر آشنا شوند.  آنچه در پي مي‌خوانيد نوشته محمد صادق‌فرهادي‌نياست كه مديريت وبلاگ آتش‌نوشت آن را حك،‌ اصلاح يا ويرايش نكرده است:

سال‌هاست افرادی تلاش می کنند نام و فعاليتهای انجمن يوزپلنگ ايرانی را چنان جلوه دهند که گويی هيچ کاری نکرده، هدفی جز کسب منافع مالی نداشته و حتی وجودش نه تنها مفيد که حتی برای يوزپلنگ مضر بوده است! ما نيز سالها